கோவை - பெங்களூரு - சென்னை - கோவை பயணமும் நிறைவேறா நிஜங்களும் 🤡🤡🤡

Skechers Chennai Marathon 2020

கோவை - பெங்களூரு - சென்னை - கோவை பயணமும் நிறைவேறா நிஜங்களும்

பார்த்தா பெரிய கதையா இருக்கும் , வாங்குன அவ்வளவு அடிக்கு இது ரொம்ப கொஞ்சம் தா

2020 வருடத்தின் முதல் நாள் நடைப்பயணத்தை (1.5 கி.மீ) அக்கா அண்ணா வோடு கோயம்புத்தூரில் ஆரம்பித்தேன் . அடுத்த நாள் ஓட்டம் ஏதோ ஒரு காரணத்திற்காக தடைபட்டது . அது இதற்கு தான் போல , இரண்டாவது ஓட்டத்தை(3.01 கி.மீ) பெங்களூருவில் முடித்துவிட்டு , mysql meetup க்கு சென்றுவிட்டேன் .

இது தான் நான் செல்லும் முதல் mysql meetup , நிறைய அனுபவங்களும் அறிவுரைகளும் கிடைத்தது . அத்துடன் எனது MySQL குரு கார்த்தி அண்ணாவோடு ஒரு போட்டோ என பல விதமான ஐடியாவும் நாம் எப்படி இந்த data engineering வில் survive பண்ணுவது என்ற இருக்கமான மனக்குழப்பங்களுடன் பெங்களூருவில் இருந்து கிழம்ப ஆரம்பித்தேன் .

என்ன நடக்குமோ அது நடக்கும் என்று இந்த வருடத்தின் மூன்றாவது ஓட்டத்திற்கு (31 கி.மீ) சென்னை கெலம்பியாச்சு .

பெங்களூர் to சென்னை பயணத்தில் நன்றாக தூங்க வேண்டும் என்று முடிவு செய்து , ஆனால் அத்தனையும் இந்த நிறைவேறா நிஜங்களினால் ( கனவுகள் ) தூங்காமல் முடிந்துவிட்டது .

நல்ல தூக்கம் இல்லை , சாப்பிடவும் இல்லை அப்படியே படுத்தாச்சு . அப்போத்தான் அக்கா சொன்னதும் அண்ணா சொன்னதும் நியாபகம் வந்தது , இந்த இடைவிடாப் பயணத்தால் உடம்பு சரியில்லாம போகும் , எல்லோ௫ம் வாழ்க்கைல செட்டுல் ஆகிட்டு ஓடறாங்கனு ஒரு அளவுக்கு தான் ஒடனும் என்று .

அவர்கள் சொல்வதும் சரி தான் . ஆனாலும் ஒரு positive energy,போன வருடம் எவ்வளவோ மாற்றத்தை குடுத்த இந்த ஓட்டம் இந்த வருடமும் ஒரு மாற்றத்தை உருவாக்கும் என்று 2 AM ல இருந்து 20 miler ஓட்டத்திற்கு தயாராகி starting point போயாச்சு . ஓட்டம் சரியா 4 AM க்கு ஆரம்பிச்சு ,

எல்லாருமே சூப்பரான ஓட்டம் , முதல் 10 கி.மீ 1 மணி 05 நிமிடத்தில் முடிச்சாச்சு . ஆனா இரண்டாவது 10 கி.மீ ல இருந்தே உடம்புல அவ்வளவு tired , சரி எப்படியாவது ஓடி விட வேண்டும் என்று 500 மீட்டர் ஓட்டம் 200 மீட்டர் நடைபயணத்தை எதிர்நீச்சல் பாட்ட கேட்டுட்டும் போட்டோக்கு தாண்டி தாண்டி போஸ் குடுத்தும் 23.5 கி.மீ போயாச்சு .

அங்க வந்தது இந்த கால் வலி அங்க அங்க புடிக்குது , ரோட்லயே நின்னாச்சு பக்கதுல ஒரு பாட்டி கண்ணத்துல கை வச்சு எண்ணவே பாக்குது , எங்க இருந்து வந்த புள்ளையோன்னு . சிரிக்கவும் முடியல அழவும் முடியல ஒரு வழியா ரெடி ஆகி , beach கிட்ட ஒரு போட்டோ ரெண்டு இளநீர் அடிச்சுட்டு ஓட ஆரம்பிச்சு 27.3 கி.மீ வரும் போது இந்த கால் வலி ரோட்ல படுக்க வச்சுருச்சு .

அந்த நேரத்துல என்னோட மாரத்தான் நண்பர் உதவியால கொஞ்சம் கொஞ்சமா கால் வலி சரி ஆச்சு . ஆனாலும் வலி தாங்க முடியாம கத்தும் போது உதவி பண்ண வந்த மெடிக்கல் நண்பர் ஆம்புலென்ஸ்க்கு போன் பண்றனு சொல்லிட்டாரு .

அப்போ நம்ம வரலாறு என்ன ஆகரதுன்னு எப்படியோ கால ரெடி பண்ணி சும்மா கிழி பாட்ட கேட்டுட்டே ரமேஷ் அண்ணா strategy follow pannalannu முடிவு எடுத்து , speed walk பண்ணி பண்ணி 4 மணி 47 நிமிடத்தில finish point ரீச் பண்ணியாச்சு .

கடைசியா வாலினி கிட்ட போனா ஒரு வலி அதிகமாயிருமோனு, நண்பர் Gopi Kannan S streching லாம் பண்ணிவிட்டு ரெண்டு பிலேட் சாப்பாடு வாங்கி குடுத்து safety யா recover பண்ணிடாரு .

4 மணி 30 நிமிடத்தில முடிக்கனும் இருந்த ஓட்டத்த 3 மணி 30 நிமிடத்தில் முடுச்சுருக்கலாம்.ஆனா கடைசியா 4 மணி 47 நிமிடத்திலயாவது முடிச்சது ரொம்ப சந்தோசம் .

ஒன்னு மட்டும் உறுதி எல்லாரு நாளையும் முடியும் எந்த ஒரு சூழ்நிலையிலும் எந்திருச்சு நடக்க ஆரம்பிக்கனும் இல்லனா கடைசி வரைக்கும் படுத்திட்டே இருக்க வேண்டியதா

கடைசியா கனவுல அவ்வளவு வேகமா ஓடுன கால்கள் நிறைவேறா நிஜங்களா மாறிருச்சு Better luck next time